********عیدتون مبارک*********

هرکه خوبی کرد زجرش می دهند

هرکه زشتی کرد اجرش می دهند

باستان کاران تبانی کرده اند

عشق راهم باستانی کرده اند

هرچه انسانها طلایی تر شدند

عشق ها هم مومیایی تر شدند

اندک اندک عشق بازان کم شدند

نسلی از بیگانگان آدم شدند

وقتی می خوای یه تصمیمی بگیری بازتابش توی آینده معلوم می شه پس همیشه سعی کن درست تصمیم بگیری تا زندگی به چشمت  مهربون بیاد البته قسمتیش هم سرنوشته و به قول قدیمیا با سرنوشت نمی شه جنگید

آخی هفت خوان امتحانارو به سلامتی رد کردیم راحت شدم دو هفته پشت سر هم امتحان

از نظر های قشنگ همتون ممنونم

تا نیمه شب به یاد تو چشمم  نخفته است

ای مایه ی امید من ای تکیه گاه دور

هرگز مرنج از آنچه در شعرم نهفته است

شاید نبوده قدرت آنم که در سکوت

احساس قلب کوچک خود را نهان کنم

بگذار تا ترانه ی من راز گو شود

بگذار آنچه را که نهفتم عیان کنم

اصلا هرچی توی این دنیاست همین جوریه وقتی برای به دست آوردن یه چیزی تلاش می کنی به دستش نمیاری ولی وقتی ازش می گذری مال تو می شه واقعا چرا اینجوریه؟

گاهی وقتا سرنوشت سرنوشته هیچ جوری هم نمی شه تغییرش داد مخصوصا اگه تنها باشی نمی دونم بعضی اتفاقها چرا توی زندگی آدم می افته در حالی که از اولش هم معلومه یه رویاست نمی دونم

وقتی یکی رو دوست داری به جای اینکه دوست داشته باشه ازت متنفره جالبه نه؟

وقتی قلبتو تقدیم می کنی به یکی به جای اینکه ازش نگه داری کنه اونو زیر پاهاش له می کنه جابه نه؟

وقتی همیشه به یاد یکی هستی به جای اینکه اونم به یادت باشه فراموشت می کنه جالبه نه؟

تنها کسی که دوسش داشتم        دوسم داشت

قلبمو بهش دادم                   ازش نگه داری کرد

فراموشش نکردم                  فراموشم نکرد

خدا بود

تنها کسی که ارزش دوست داشتن داره فقط اونه

جایی که می ری مردمی داره که دلتو می شکنن نکنه غصه بخوری من همه جا باهاتم تو تنها نیستی تو کوله بارت عشق می ذارم که از بدی ها بگذری

قلب می ذارم که کسی رو توش جا بدی

اشک می ذارم که همدمت باشه

امید می زارم تا همیشه به زندگی با امید نگاه کنی

و مرگ می ذارم که پیش من برگردی

دیگه بارون بباره

هوای ابری دل من

دیگه احساسی نداره

توی این دل و قلب شکستم

دیگه جایی برای تو نداره

نمی زارم تو باغ قلب خستم

دبگه بارون عشق تو بباره

کاش می شد چشماتو ببندی و آرزو کنی و بعد که چشماتو وا کردی دنیا همونجوری بشه که تو می خوای

 کاش می شد آرزوهای غیر ممکنت برای چند ساعت برآورده می شدن

خدا بعضی وقتا آدمو امتحان می کنه می دونی امتحانای خدا غیر منتظره ست بعضی وقتا خدا همه چیو می سپره دست خودت تا ببینه چیکار می کنی اما آدم تا یه جاهایی تحمل صبر کردنو داره شاید اگه این انتظار خیلی زیاد بشه دست به کارای غیر منتظرای بزنه  بعضی چیزا رو نمی شه فراموش کرد و نمی شه به دستشم آورد این امتحان سختیه نه؟

خسته شدم از اینجا از این قلبهای سنگی اینجا به هرکی محبت می کنی برعکس جوابتو می ده

اینجا هر کسی رو دوست داری ازت متنفره خدا به آدما قلب داد که بتونن عاشق بشن ولی کاش نمی داد تا یه روزی همین قلبا تبدیل به سنگ بشه یه جا شنیدم که منتظر کسی باش که اگه تو ساده ترین لباس هم بودی با افتخار تو رو به همه نشون بده و بگه این دنیای منه خدایی همچین کسی هست؟ نه نه نه

الان همه چی شده ظاهر  هیشکی به باطن آدما کاری نداره  همه به ظاهرشون می رسن ولی باطنشون یادشون رفته اصلا براشون مهم نیست که درونشون هم مثل ظاهرشون قشنگه یا نه

یه روز می بینن ای داد ظاهر خوشگلشون تا یه جایی کمکشون می کنه یعنی اولای راه بعد می بینن چیزی که زندگیشونو نگه می داره درون آدماست

البته کسی به بعدش فکر نمی کنه چون الانش براش مهمتر از آیندس ولی الان می گذره و آینده میاد همون آینده ای هم که میاد یه روز می گذره آخرش به گذشته نگاه می کنیم ببینیم چی ازمون مونده

لحظه ای چند بر این آب نظر کن

آب آیینه ی عشق گذران است

تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است

باشد فردا که دلت با دگران است

تا فراموش کنی چندی از شهر سفر کن

با تو گفتم (حذر از عشق ندانم)

سفر از پیش تو هرگز نتوانم-نتوانم

روزهایم در عمق ثانیه ها جاریست

لحظه هایم بی رنگ بی رنگ است

عشق را در آسمان شب گم کرده ام

و تو ماندهای

با تمام خاطره ها

وقتی بچه ایم بهمون دوست داشتنو یاد می دن ما تو فاصله ی بچگی تا جوونی خوب دوست داشتنو یاد می گیریم وقتی بزرگ می شیم و یکی رو دوست داریم بهمون می گن فراموش کن چرا باید این همه تلاش کنیم تا یه چیزو یاد بگیریم بعد سعی کنیم از یادمون بره ؟ اگه قراره اینجوری بشه چرا از اول تنفرو یادمون نمی دن تا وقتی بزرگ می شیم دیگه مجبور نباشیم دوست داشتنو فراموش کنیم؟

تا حالا صدای شکستن یه قلبو شنیدی؟می دونم که نه وقتی یه قلب می شکنه اینقدر صداش زیاده که ما نمی تونیم صداشو بشنویم وقتی یکی بهت یه دل می ده تا ازش مراقبت کنی باید خیلی مواظبش باشی اگه خواسته یا ناخواسته از دستت بیفته و بشکنه تیکه هاش ریز ریز میشه اینقدر خرد میشه که نمی شه هیچ جوری به همدیگه بچسبونیشون اونوقته که یه دل به دلهای شکسته اضافه می شه و بازم کسی صداشو نمی شنوه

زندگی گذر ثانیه هاست

ثانیه هایی بی رحم

زندگی آسمانی ست پشت یک پنجره ی بارانی

و نگاهی که به  مسیر  پایان می نگرد

به پایان یک رویا

رویایی که جز رویا چیزی نیست

و دلی که به اندازه ی یک دریا خاموش است

غروب آخر شعرم پر از آرامش دریاست

ومن

امشب قسم خوردم

تو را هرگز نیازارم

 چرا اینقدر ثانیه ها کند می گذره ؟چرا لحظه های خوب اینقدر تند می گذره؟چرا انتظار همیشگیه ولی

پایانش فقط به اندازه ی یه خوابه؟یه خوابی که هیچ وقت واقعیت پیدا نمی کنه

در قفس جان دادم و صیاد آزادم نکرد

تا آفتابگردان دلم

خورشید را درخشان در آسمان می دید

ولی چه کنم

آسمان من همیشه ابریست

آفتابگردانم دیگر خورشیدی ندارد

از دیاران که سفر کردم و رفتم بی تو

از دیاران که گذر کردم و رفتم بی تو

بی تو رفتم تنها ی تنها

و صبوری مرا

کوه تحسین می کرد

گرچه پایان راه ناپیداست

من به پایان دگر نیندیشم

که همین دوست داشتن زیباست

ای دوست دلت همیشه زندان من است

آتشکده ی عشق تو از آن من است

آن روز که روز وداع من و توست

آن تلخ ترین لحظه ی پایان من است

دریاچه ای از عشق پر از انعکاس خاطره ها

گذشته ای شاد یا غمگین

با قلبی منتظر

و آینده ای که به امید خاطره های گذشته به استقبالش می ریم

یه دفتر خاطرات از جنس آب پر از احساس "عشق"تنفر"غم"و یا شادی

که به دنیای فراموشی ها سفر می کنه

یه پروانه ای بود که عاشق یه گل شده بود ولی پروانه های زیادی دور ور گل می گشتن و اون پروانه فکر می کرد که هیچ ارزشی برای گلی که دور ورش پر از پروانه های رنگارنگه نداره

پروانه همیشه می خواست بگه که ............................ولی هیچوقت نتونست

یه روز بارونی بعد از مدتها اومد که گل رو ببینه ولی نبود

گل رفته بود

با یکی از همون پروانه ها

چون منتظرند...................

منتظر یه رویا

می ترسم از باریدن

می ترسم ببارمو ابرای دلم خاطره هامو بشورن و ببرن

دل به گذر ثانیه ها بستم

تا تموم بشن و یه روز ببارم

تو بگو

تا کی آسمون دلم ابری باشه و نباره؟